masochistki .

To rozum wciąż brzęczał po swojemu, że boli, że omdlewa, że myśli niewypowiedziane zostały i jak je tu teraz wylać, że po co to wszystko i ślady bolesne zostają. Za to serce doszukiwało się rozkoszy takiej wyczekanej i spragnionej, takiej która korzeniami głębokimi tkwiła we mnie już długo i unicestwić się nie chciała mimo racjonalnego rozumu.

Klaudd. < 3