Patrzę i czuję jak bardzo Cię nie ma. -,-

I miss you!

Cięcie. Kreska szybko wypełniająca się krwią. Przecież jedna nie wystarczy, prawda? Będą kolejne. Zawsze są.

Spoglądam w lustro. Nienawidzę tego, co w nim zobaczyłam. Trzęsą mi się nogi. Z ran zaczynają ściekać małe strużki krwi. Czy ja naprawdę mam łzy w oczach? Nie mam siły dłużej stać. Siadam na wannie i zamykam oczy.

Wyobrażam sobie, że jest jak dawniej. Nigdy nie zrobiłam pierwszego cięcia. Żadna noc nie zakończyła się płaczem. Wszystko jest w porządku. Jestem po prostu szczęśliwa.

Wsłuchuję się w niespokojne bicie swojego serca. Próbuję skupić się na otaczającej mnie ciszy. W końcu otwieram oczy.